Een grote transparante bol rust boven een spiegelend watervlak op een kleinere gouden bol en hoekige sokkels. Fijne goudkleurige staven tekenen een helder ritme in de compositie, terwijl links een wolk van violette en blauwe deeltjes de strakke ordening openbreekt.

Glasachtige oppervlakken, metaal en vloeiende kleursporen brengen vaste vorm en beweging in één spanningsveld samen. De centrale bol lijkt daardoor niet stil te staan, maar een kwetsbaar evenwicht te bewaren tussen precisie en verandering. Reflecties in het water verdubbelen de vormen en geven de lichte ruimte extra diepte.

Het werk roept een gevoel van beheerste energie op: koel en helder, maar verzacht door goud en zwevende kleur. Zo kan het een eigentijdse ruimte structuur geven zonder haar visuele rust te verliezen.