Het centrale motief van Vuurtoren op steile kliffen bij zonsondergang wordt gedragen door vuurtoren, kust en avondrood. Hun onderlinge samenhang geeft de voorstelling een duidelijke richting.

Warme tinten en een fine art beeldtaal brengen de verschillende vormen bij elkaar. De accenten van rotsen en lichtstralen verdiepen de sfeer zonder te overheersen.

Daaruit groeit een dramatische spanning met een rustige visuele balans. Het kunstwerk geeft een ruimte herkenning, diepte en een eigen signatuur.