Boven een zee van wolken zweeft een onbekend hemellichaam in een breed geschilderd firmament. Twee figuren staan op de ruwe hoogte en kijken zwijgend naar de immense verte.

Vloeiende lijnen en voelbare impastostructuren geven lucht en aarde een krachtige beweging. Tegenover die dynamiek wordt hun stilstand een moment van ontzag en overgave.

Het surrealistische landschap laat de grenzen van het dagelijkse tijdelijk verdwijnen. Zo ontstaat een open, beschouwelijke sfeer waarin de kosmos nabij lijkt.